मान्छेले
आफ्नो मर्जिमा चल्ने बनाए ईस्वर
आफ्नो इच्छा र स्वार्थको लागि
जन्माए देवी देवताहरु
अनि मन्दिरमा कैद गरी राखेर
गाएका हुन भजन
आफ्नो सुखभोग र भलोको लागि
शक्ति माग्दै बलि दिएर
निर्दोष पशुपंछीहरु
……
कति स्वार्थी मान्छे
देवताभन्दा ठूलो मान्छे !

ए सुन्दर फूल !
तिमिलाई मेरो बिन्ती छ
आफ्नो मालिकै भरोशा नगर
दिनदहाडै सतित्व लुट्ला
तिमी ढुक्कसंग नसुत
रमाएर बाँच्ने सपना टुट्ला
ऐनाको शिसा झै
तिम्रो भाग्य फुट्ला ।

तिमीभित्रको इन्द्रधनुषी सपना
अनि सुन्दर फूलको संसार
केही निमेषमै खाक हुन के बेर ?

तिम्रो सुरक्षा खातिर
आउने छैनन कुनै सरकार
आउने छैनन कुनै प्रहरी र जेल
अाउने छैनन कुनै साथ दिने अड्डाअदालत
धाउने छैनन कुनै वकिल र कानुन
आए पनि
तिमी निदाएपछि आउलान
एक छिन उंधो मुन्टो लाएर
आँखाभरी आँसु टिल्पिलाएर
चुक्चुकाउन सिवाय
सुंक्सुकाउने केही सामर्थ छैन ।

तिम्रो शीर चेट
अनि
तिम्रो योनी छेदन भएपछि
तिम्रो बचाउ गर्न
तिनीहरु आईपुगेर के सार्थक ?
तिम्रो तन निर्मम कुटिएपछि
तिमी लुटिएपछी
तिम्रो पोस्ट्मार्टम गर्न बाहेक ।

ए सुन्दर फूल !
मान्छेका जस्ता अनुहारदेखी होशियार !
घाम पानी,खडेरी,
आँधी हुरी, तुषारो, असिना त केही हैन
मान्छे रुपी जनावारदेखी खबरदार
जसले तिमिलाई
एकै छाक पार्न सक्छ ।

ए सुन्दर फूल !
तिमी फुलिरहेको क्षण
तिमीलाई मन पराउने धेरै हुन्छन
जसमा मान्छे,भवरा, मौरी, पुतली हुन
तिमी उसलाई रोज
जोसित तिम्रो सुखी जीवन बित्ला
अनि जसले
तिमिलाई घाम,पानी, आँधीहुरी
तुषारोसित बचाएर
माया गरी राख्ला ।