मिस यू श्री स्वस्थानी माते - Naya Online

मिस यू श्री स्वस्थानी माते

12721729_10153565954484092_1061312846_nकुमार श्रेष्ठ


पौष शुक्ल पुर्णिमाका दिनदेखी गाँउमा रातको समयमा चहल पहल बढ्थ्यो । झुण्ड झुण्ड युवा युवतीहरू कसको घरमा श्री स्वस्थानी पढिन्छ भनेर चियो चर्चा गर्थे । आ(आफ्ना ग्याङका साथ श्री स्वस्थानीको कथा सुन्न टाढा टाढा सम्म पुग्थे । कोही एक चित्त लगाएर सुन्थे । कोही आनन्द लाग्ने गरेर धोको फेरेर वाचन गर्थे ।कोही छेउमा बसेकी चन्द्रावतीलाई जिस्काउन मस्त हुन्थे साउतीमा । चिटिक्क चिमोट्थे अनी आफै चिच्याउथे जय श्री स्वस्थानी माते । घरका ठुला ठाला मान्यजनहरू गाली गर्थे, चुप मोरा, एक चित्त भएर सुन । पाप लाग्ला नत्र ।

प्रियसी मौन बनेर बस्थी र भन्थी –अर्को साल पक्का बस्छु अनी लुकाएरै भएनी आठ रोटी,आठ कुड्का सुपारी आदी इत्यादी तिमीलाई दिन्छु । बिचरी अर्को सालको मंसिर मै अरूको हुन्थीन् । लुकाएर के दुनियालाई देखाएर आठ रोटी आठ सुपारी खाने अर्को निस्कन्थ्यो । यता केटाले भेटेको बेलामा सुनाउथ्यो, मैले भनेकै थिएन नि व्रत बस भने श्री स्वस्थानीको ।

उसो त त्यो एक महिना तन्नेरा तन्नेरीहरूको लागि गतिलो उत्सव नै थियो । हुन नसकेको ससुराली तिर पनि पठ्ठाहरू निर्धक्क जान्थे । ज्वाँई आसनमा गमक्क परेर बस्थे । पठ्ठाहरू कानेखुसी गर्थे, आँखाले नै सबै कुरा पाखा लाउथे । स्वस्थानी व्रतकथाको शिव र पार्वतीको अध्याय सुनेर पढेर निस्के पछि एक वर्ष सम्म गिजडाहरू पार्वतीको ब्याख्यान उपब्याख्यान सुनाउथे आफ्नी प्रियसी सँग । तिमी पनि मेरा लागि व्रत बस्नु पर्ने । खै त बसेको ? यही व्रत नबसेको कारणले जिन्दगीमा मलाई पाएनौ भने रोएर जिन्दगी काट्न पर्लानी ? प्रियसी मौन बनेर बस्थी र भन्थी –अर्को साल पक्का बस्छु अनी लुकाएरै भएनी आठ रोटी,आठ कुड्का सुपारी आदी इत्यादी तिमीलाई दिन्छु । बिचरी अर्को सालको मंसिर मै अरूको हुन्थीन् । लुकाएर के दुनियालाई देखाएर आठ रोटी आठ सुपारी खाने अर्को निस्कन्थ्यो । यता केटाले भेटेको बेलामा सुनाउथ्यो, मैले भनेकै थिएन नि व्रत बस भने श्री स्वस्थानीको ।

उता बिबाहीत पुरूष पनि कम्तिका हुदैन थे । टन्न जाँड रक्सी धोकेर घर जान्थे । फुङफुङ पारेर चुरोटको धुवा उडाउथे ।जब श्रीमती रिसाउथिन अनी गाली गर्न लाग्थिन तब आफ्नी श्रीमतीलाई कोहिले घुर्क्याएर,कोहिले जिस्काएरै भन्थे हेर त श्रीमती भनेको पार्वती जस्तो हुनु पर्छ ।गाँजा,भाङ, धतुरो सबै समेटेर राख्दिन्छिन् । तँ छस् की जाबो जाँड रक्सी चुरोट नि खान दिदैनस् ।खै प्रेम तेरो ?

झनै साङ्यको दिन रात भरिको जाग्राम अनि नाचगानले त्यो रातको रौनक नै फरक हुन्थ्यो । कति त त्यही रात नै पिरिममा डुबेर लाग्थे घरबार बसाउन । कति रातभर जुहारी खेलेर घोक्रो सुकाएर बिहान घर लाग्थे । बिशेष गरेर मादल बजाउनेमा तरुणीको आँखा परेको देखिन्थ्यो । आफूले पनि मादल बजाउन सिक्नै पर्यो भनेर लाख कोसिस गरियो तर झ्याउरे भन्दा अरू बजाउनै आएन । चुट्केमा रमेका तरुणीहरू अरूले नै चुट्क्याई दिन्थे । आफू चाँही झ्याउरेमा बाउ हजुर बाउ सँग अहोइ लरि बरि अहोइ अनी नछोड है मादले नछोड भनेर चिच्याउनैमा ब्यस्त । सुरू सुरूमा मादल सिक्दा त नछोड मादले नछोड भन्दा मादल समाएर बस्थे । ठुला बा ले झन तानेर लैजान्थे मादल । यस्तो रमाईलो गरेको बेलामा मादल बजाउन छाड्ने भन्दै ।

आजकाल त्यो दिन रहेन ।भलै स्वस्थानी माताको व्रत लिनेको संख्या बढ्यो होला । विश्वास बढेको होला । तर हिजो जस्तो रमाईलो गाँउ छैन । हिजो जस्तो माहोल छैन । हुन त श्री स्वस्थानी माताको व्रतकथा सुन्ने सुनाउने बहानाले व्रतकथालाई नै मिस यूज गरेका थिए त्यो बेला । आफैलाई पनि दोष दी हालौ । म चाही दुधले नुहाएको मान्छे परिन । मैले नि गरेँ होला गल्ती । तर त्यो बेलाको गल्ती सम्झदा पनि रमाईलो लाग्ने रहेछ । यसपालीको स्वस्थानी व्रतकथाको साङ्यमा गाँउ जाँदा लाग्यो, म कुनै बिरानो ठाँउमा पो आएछु की ?

सँधै झै यसपालीको श्री स्वस्थानी व्रतकथाको साङ्य मातेलाई संझेरै बिताइयो । साथी सङ्गीलाई संझेर बिताईयो । अब त एक वर्ष व्रतकथाको किताब खोल्न हुन्न रे । अब अर्को पौष शुक्ल पुर्णिमामा भेट्ने वाचा गर्दै अस्तिको माघ शुक्ल पुर्णिमालाई बिदा गरियो । मिस यू श्री स्वस्थानी माता ।

 

नयाँअनलाइनसँग एप्समा पनि जोडिनुसक्नुहुनेछ । एन्ड्रइडको लागि यहाँ क्लिक गर्नुहोस् । त्यसैगरी हामीलाई फेसबुकट्वीटर र युट्युवमा पनि पच्छ्याउन सक्नुहुनेछ ।



सम्बन्धित शीर्षकहरु

चुनाव, खेलाँची होकी वास्तविक ?

मलिसा याक्थुङ्बा लिम्बू सर्वव्यापी स्वीकार्य चुनाव गरिनु पर्छ र सहभागी मतदाताहरू निर्विघ्न हुनुपर्छ ।...

कुलुङ लोक–कथाः छेन्दीपत र बीरमुख

निनाम लोवात्ती विश्वकै प्राचीन महाजातिमा गनिने किरातीभित्रका कुलुङ जातिमा दन्त्य–कथा, लोक–कथा, लोक–मान्यता, लोकवार्ता, एवम्...

एकात्मक राज्यसत्तालाई लिम्बुवानको माग राख्नु कायरता हो

मौसम आङ्देम्बे पापोहाङ वि.सं. १८३१ साउन २२ गते गोर्खा राज्य र लिम्बुवानबीच लालमोहर सन्धि...

किताबभित्रका कुरा: खास नेपाली कविताहरू ‘इतर कविता’

प्रकाश दिप्साली राई हामी राज्यको बेवास्ता र हेलचेक्राईका कारण आफ्नो परिवार रुखोपाखो छाडेर हामीे...

पुस्तक अंश: ‘बुढाको तरुनीलाई पाहुना मान्नैपर्यो’

कल्पना आङ्बुहाङ “पाहुना आउनु त आउनु, तेरो बाउको तरुनी पनि कसोरी आएर बस्नु ?”...